اچ تئی گنجیں دراں چہ ھچ نداراں چے کناں

اچ تئی گنجیں دراں چہ ھچ نداراں چے کناں

دل منی پاھار کنت! اُزرے میاراں چے کناں

سر منی اِے شادھیں پہ، سبزیں ھیلے زراِنت

جو سری گزّءُ کھیرءُ ھشکیں دراں چے کناں

نیست دوار جاھے کہ من، یک ساھتے منزل کناں

اِے گیابانیں پٹءُ ترشتیں تلاراں چے کناں

تو منی ھالءَ چہ شیھ گواشءِ آبنداں جُست بِکن

کلّرءُ پُلکءُ من بے آپیں ڈگاراں چے کناں

تلوس اِیت دل پہ بھارءُ لواراں چے کناں

مکّھیں ماتءُ گوھارانی کہ چولک دِرتگ اَنت

پیرُکءُ بُن پیرُکی نامءُ تواراں چے کناں

براتءُ پت نادرکت اَنت دُزّءُ پلوکیں ناشراں

من دگہ ڈنّی سرے پہ وت بِہ داراں چے کناں

کَمبرءِ پیمیں دگہ مَردے نہ گنداں پہ وتءَ

بے کدیمءُ توشگءُ گّڈ سگاراں چے کناں

گوستگ اَنت باریں ھر زانت نَے چو ملّا پازلءَ

گڈ سری مُلّا مناں کہ بے تواراں چے کناں