شِنگ کن:
عشق نہ چاریت آپ ءُ آس
عشق کجا زانت وہد ءُ پاس
مردم زرّ ءِ منوگر
اِزم ءِ نہ گوٛاہیت قدرشناس
گنج اِنت فقیراں گردویے
دنیا بلوٹیت بو ءُ باس
ماہ ءِ سرا اِنسان شتگ
مئے تئی بحت ءَ برد ءُ داس
شاعر دگہ چے کنت گناہ
شعر ءِ لِکّگ کیف ءُ تاس
مہر نہ گوٛاہیت دہر ءَ ندیمؔ
آس بران اِنت کست ءِ وتاس