شِنگ کن:
پن ءُ مزواک ءِ کار ءُ بار شتگ
گڈّءِ من باز ءِ روزگار شتگ
مِسک ءُ مہلب نگواھیت تئی ھلک ءَ
کہ مئے چمانی آبشار شتگ
تئی ودار ءِ شپانی گپ نہ بیت
یک شپے ات کہ شپ ہزار شتگ
بلّے کہ جان درءُ شپاداں من
منا بژن انت سرءِ تئی شار شتگ
تو وفا لوٹے چہ پری رنگان
تئی ظفرؔ زاناں ہوش، سار شتگ