شِنگ کن:
چے زند چے زندءِ مراد
چے ڈیہ چے ڈیہءِ سواد
چے واہگ و چے نند نیاد
چے رژن چے رژنءِ گشاد
ہرنیمگءَ گمسار ما
بے واہگ و بے توار ما
زندءَ وتی بیزار ما
بے واک ما بے توار ما
زورے چراغءِ بے سرا
رژنءِ سکینءَ یک برا
بیا ات بیان گور پہ گورا
وابءَ شہ پادکایاں دُرا
سوگندءَ زوراں ہیسی سرءِ
سولا مباہیں تیہر ء
گوانک انت مئے بیل و یلاں
ورنا تمردیں ہمبلاں
ملک انت وتی ما دزودا
غیرانی چمداریں ادا
مانیں پہ چوشی تنکدا
سرپد نہ بیں نیک و بدا
نیکہ مکیمی جاگہ ئے
نیکہ سروک و واجہ ئے
اے نام پرما کیہر انت
اے زند شہ مرگءَ بدتر انت
قول انت بہ بجیان بیدہاں
ڈیہ ءَ وتی آ جو کناں
کٹّین دیارے دروریں
باگیں زمین گل گوہرین
آزاتی ءَ شات و گلاں
وشّالیءَ ما وشدلاں
براتاں وتی گون ہمدلاں
یک و تپاک گون ہمبلاں
بندیں پہر ماتین زمیں
پر اے مُباہءَ بالیقیں