شِنگ کن:
دیما بہ نند تو جنتر ءِ داناں بہ ڈُرش مادر منی
روچ ایر شُتہ ماں دِیگر ءَ گِپتگ شُد ءَ بْرادر منی
دشت ءِ کہیر چوں سُتکگ اَنت کُونرگوں دازاں ہُشک بیتگ اَنت
ڈُکّالے اتکگ امبری، ہُشک اَنت پلار کہچر منی
چاتانی آپ ہُشک بیتگ اَنت مُرگ پہ وداراں مُرتگ اَنت
ہورے نہ بُوتگ بُندر ءُ بشّام ءِ رگام جمبر منی
آ، اُشتر ءُ مُہری کُج اَنت، ماہیک آؤرت چہ بندراں
ہمشامی شپ سُہب بنت دِرتگ بچار چادر منی
مئے رسِستگنت پاد ءِ سواس، پیشّ یے نہ گْواہیت کؤر دپی
پہ بے غمی ءِ نِشتگ ئے راج ءِ گِہیں رَہبر منی
شپ تئی حیال ءِ ساہگ ءَ گْوستگ شُد ءُ بے وردنی
زِرد ءِ زہیراں کئے بہ بارت رُوک اِنت دل ءَ اَنگر منی
لوگ جاہ ءُ پٹ ءُ مئے دَمَگ بیت اِنت ہریدماں نہادی ءَ
اَرمانؔ گُلیں اَرساں مہ گْوار دست ءَ شُتگ گْوادر منی