هبکہ من نیاں، وت زندگی هبکہّ انت

هبکہ من نیاں، وت زندگی هبکہّ انت

که ستک وھم ءِ سرا، وهم ستک ءِ چکہّ انت

کسے که گوں منا همراه انت آگھی لوٹیت

کسے که کست ءِ طلبگار انت وت اجکہّ انت

هوس لگام نه بیت، حرص هچ نه بیت پونْساد

تئی دوا انت کُشگ که ترا هڑکہ انت

نه زیراں حچ ءُ طوافانی مِنّتاں من کدی

منی اے ماتیں وطن پہ من ءَ کہ مکہ انت

اے نوکیں عهد ءِ سرگ حشکیں ملگّ ءَ هچّی

چو ظاهر ءِ اے سترپاگی ءِ پڑّکہ انت

آ دور گوست انت بلوچانی سنج اتنت تازی

کجانی ماهکان تال انت ءِ سرمب ھُکہّ انت

بچار! هرکس ءِ جوفا ءِ هُلهُلہ انت، صباؔ

ادا که راجی سراں میٹر نه مرکہ انت