شِنگ کن:
منگلیکانی گوں سازءَ پاد کیئت
عاشق یے فجرءِ نمازءَ پاد کئیت
نود ءُ ساچءِ ساہگءَ جل ات نہ کنت
کوش پلانی شوہازءَ پاد کئیت
دل کہ بارءَ گوں جہانءَ ایر کنت
الما عشقءِ جنازہ پاد کئیت
آس اتگ بامءَ ودارءِ شپ شتگ
آ کہیب پہ ٹہل ءُ نازءَ پاد کئیت
زندگانی چو مسافر رہگوْزیں
گوستگیں عہدءِ شوہازءَ پاد کئیت
الّما گپّ یے ادا ہست اِنت عیدؔ
الّما رازے چہ رازءَ پاد کئیت