تہنائی

منی گی ءَ کہ چم گندنت، وتی لوگءَ

گسءِ دیم گران وسنگین انت

گسءِ کُنڈانی دیوالاں جتگ موکو

شہ،

گسءِ گرانی

مُجاں ، گرزان

نپس تنکی کنت اوشتیت

منی چمّ پاچ الاہوش ءَ

گُڑنت

گِڑد گڑد بنت چرّنت ، وتی ہندءَ

کہ گندنت لوگ ءَ بیران ءَ

اومن چاریں

چونیں گرانی یے مان شانتہ ، شہ ہر کُنڈ ءَ

منی لوگءَ

اومن چاریں

وتی تہنائیءِ روچاں و اے پاساں

گوں بے وسّی

بے کسّی

ایوکّی

نپس تنکی

نپس تنکی کنت اوشتیت

دلوں چیاّنٹے جنت لرزیت

او یک دراجیں

اُپاّرگے کشّیت

اومن چاریں، وتی تہنائیءِ روچاں

وتی لوگءَ، کہ چُش ہرنیمگءَ سُنّ انت و بیران انت

نئے سوزیں باگ، بریں درْچکے

نئے بالی زیملے وشّیں

نئے زہگانی چڑکاّہے

نئے ماہیں سومریءِ تران

نئے بیلانی بزیں دیوان

اومن چاریں، وتی تہنائی ءِ روچان

دلوں ترْکّیت

گوشیں گوں وت

چہ شُومی ءَ من ءَ گپتہ

چہ گرانی یے مانشانتہ ، شہ ہرکُنڈ ءَ

اومن چاریں، وتی تہنائی ءِ روچاں

نپس تنکی کنت اوشتیت

دلوں چیاّنٹے جنت لرزیت

او اُپاّرگے کشّیت

چونیں آزارے تہنائی

او ! …تہنائی

تئی گس بُن گریت

گوں اے آزاریءِ دھکاّن ءُ شہماتاں

کہ مئے دیم سُہر ترینتگ!!