شِنگ کن:
ادا ادب داں سیاسات کل منافقت انت
منافقانی کرامات کل منافقت انت
منءَ تو گشت کہ سانجاریں دیگرءَ کایاں
ترا بگندئے ببیت یات کل منافقت انت
همنچو دروگ ما بستگ حدا پریشان انت
اے جمرانی زریں گوات کل منافقت انت
مئے زهگ بانده منءِ المءَ سوال کننت
مئے ذیک، مرچی و باندات کل منافقت انت
ستر گوں برف وتی جسم و جانءِ شود بلے
دلانی تپتگیں پریات کل منافقت انت
تو چار لبز ٹئین ئے مبارکیں قاضی
دلءَ نہ درد نہ آیات کل منافقت انت