شِنگ کن:
اَرس چَمّانی زِھاں گوازی کن اَنت
شئر پَر بند اَنت وت ءَ رازی کن اَنت
جی ھما کوھی چَموک ایں بالواں
مَرکباں قندیل ءِ جَمّازی کن اَنت
دل گُشیت گوں دژمن ءَ اَنچو بکن
چو گوں کَرگُشک ءَ پِڑاں تازی کن اَنت
آ وت ءَ بِلّے گلایَنت روچ ءُ شَپ
وت گَلائیں کاراں پیمازی کن اَنت
گم دل ءِ اَنچو مئے تُلُس بوتگ اَنت
کاڑ چو کہ جوداں اَمبازی کن اَنت
آ وتی شوھازگ ءِ شوھازگ ءَ
جند ءِ شوھاز ءَ گوں شوھازی کن اَنت
ما فضل تھنائیاں وائی کنیں
جُلگھاں کوکار بس وازی کن اَنت