چہ گوانزگ ءَ داں کبر ءَ دُز وتی وت اِنت مردم

چہ گوانزگ ءَ داں کبر ءَ دُز وتی وت اِنت مردم

ھمــک ھـساب ءَ بچار ئے مـــلامت اِنت مردم

پہ ایمنی کَسے دو سے دَمــان نِشت نہ کـــنت

چے کیامت ءِ وتـی لــوگ ءَ کیامت اِنــت مردم

شدیگیں لاپ ءِ جــَل ءَ ھــر کَس وتیگان اِنت

ھـمے بزان کہ بَــس گُژن ءِ سنــگت اِنت مردم

من سَدک آں تئی ماسگاں تُشے بروسا نیست

زئیپیں چّـم سُر اَنت کـہ سلامـــت اِنت مردم

پہ شــــائری وتــی بـــالاد ءَ نابـزانت نیــاں

دو گــال کازی ٹھین آں کہ آدت اِنت مردم