شِنگ کن:
دنیا کہ چو ابیتک اِنت دلءِ شہر چے بہ کنت
بلکیں تئی جتائیءِ موسم وَڑے بہ کنت
مہر ءُ م٘ڑاہ ءِ ہر دو لکیراں چہ گْوستاں من
نُوں زندگیءَ دست سرا ینت، کہ چے بہ کنت
کم واھگی اَداے نہ اِنت سرد مہری یے
او سرد مہر! چوں ترا سرپد کَسے بہ کنت
رپت اَنت گوں نمبیں لُنٹاں مسافر درہیں بلئے
من جَّل اِتاں کہ آپءِ رَوانی گَلے بہ کنت
چے بیت مئے واب ءُ مہر بہ بنت پاتو ءُ گلاب
چے بیت اے شہر باندا وتا جنگلے بہ کنت
مں چَک جناں زبیر دگہ نیمگے، توری
دنیا منا توار دگہ نیمگے بہ کنت