گریت ءَ ھِیسکاراِتگ جمبراں ،مَلپداں،تو کجائے ھُدا

گریت ءَ ھِیسکاراِتگ جمبراں، مَلپداں، تو کجائے ھُدا

چُک گوں ماتے ءَ بُرتگ جوریں بَداں، تو کجائے ھُدا

شعرے اَتکگ منی کاشیں کُل ءِ دپ ءَ مُدّتے ءَ چہ پد

ترمپے مان نیست منی مرچی سیاھی نَداں، تو کجائے ھُدا

آجوئی ءِ چتو رُوک چراگ ءَ کناں، زِند ءَ ایمن کناں؟

یکے آں من منی، دیم ءَ دُژمن صَداں، تو کجائے ھُدا

جِند ءِ پِت پیرُکی ماں زمین ءِ سرءَ نیست دوارے منءَ

مِثل ء چو دلوت ءَ کپتگاں من لَداں، تو کجائے ھُدا

مُلّا ءُ پنڈتاں پُرس اِتگ من مدام ڈس لوگ ءِتئی

لوگ ءِ واجہ تئی، جند ءِ راہ ءَ رَداں، تو کجائے ھُدا

برات کُشتگ منی، گوھار جنوزام کتگ، چُک بیگواہ کتگ

گار بکن لشکر ءِ ماں نشان ءُ پَداں، تو کجائے ھُدا