شِنگ کن:
منی بانک ! منی کیگد! منی ساہ !
گمءِ تاریک شپانی ماہ و ھمراہ!
منی دل خواہ گمءِ تالان کنوکیں
منی لوگءِ چراگ و زیب و ھمراہ
پری پیکر منی! مہلنج و زیبا!
منی زندءِ نپس، محبوب و ھمراہ!
بل عشق و محبتءِ اے گپّ و گالاں
غریب، نادار، غلامان ءَ نہ دنت براہ
ہما کس عشقءِ ساتان ءَ بپوشنت
کہ بے ڈُک ، شات وسیراَنت،مست وگمراہ
اے جاور یک سرے کشّیت آزاتؔ
ضرور اے دنت غلامان ءَ نشان راہ