شِنگ کن:
سُبک ءُ نرمیں حجابے آدرمیان ءَ کنت
منارا شَرتگاں بکشیت وتا نوان ءَ کنت
آ مِسک مینتگیں آپ ءَ گوں شودیت بالاد ءَ
ترا زیت لسّئیں گیوار ءَ کلکشان ءَ کنت
آ شَر نیاد ءِ گُلیں مجلس ءِ سَتا ایش اِنت
کہ موم سِنگیں دلاں گوں وتی لسان ءَ کنت
گُشیت ھما اِنت منی مِھر ءِ بُندریں شیدا
حزیت چہ راحت ءَ بے واب دیدگان ءَ کنت
چتور زِرد ءَ وَتی تُش تُش کناں یک جاہ
پہ من کہ تیراں وڑے شیپ اِیت آکمان ءَ کنت
حیال ءِ تحت ءِ روان ءَ گوں ھَمسَری چون بیت؟
آسال ءِ منزلاں پر گُوست یک دمان ءَ کنت
نہ بیت گوں ھچ کس ءَ ”زوراکی“ آئیءِ پاسگ
کہ سِنگ سیاہ آ ھَمُک بِکّ ءُ ساحران ءَ کنت