شِنگ کن:
گِلگ چَتّو من ھِچرنگ ءَ نہ داراں
انگت لکّیں سرءِ تئی مِنّت واراں
نِھِردان ءَ اگاں پمّن بَئیت گَم
کہ پتّئی واھگ ءَ دستاں شھاراں
تئی دُوری؟ کہ دوستی ءِ کلات اِنت
مَیا! ویرانی ءَ ایشی ءِ نہ ساراں
ترا گِندان تّرہ اِیت اِنت دل، کجا چہ
پدءُ اے درد ءُ سوزمان ءَ بیاراں
من ٹھلاں واھگ انگت دیم پہ بود انت
کہ شوھاز ءَ گُل ئیگ ءَ وار ءُ گاراں
مروچی کَشتگ بشّی کوکراں سر
گمانی کاروان ءِ راہ ءَ چاراں
سَید نئیت ھانؔل ءِ دُرّیں سلامے
پہ ڈولے تلوسان ءَ بے کراراں