روزَرد

یک سارتیں بیگاہ یے ءَ

من گوں تُرس ءِ ھمرائی ءَ

نشتگ اَت ایں ،جیوانی ءِ تیاب ءِ دپ ءَ

پہ کمو سیل ءُ ندارہ ءَ

کمو وھد من گوں وت ءَ جیڑگ ءَ ات آں

کہ کدی آ روچ بیت؟ ، کہ یہ چول من ءَ

بے تُرس ءُ لرز ءَ ھمباز کن اَنت

کدی بیت؟ ، کہ من ترس ءَ دگہ میتگے یل بکن آں

تھنا گوں وت ءَ پہ سیل ءُ سواد ءَ در بہ گپاں

ھمے کہ کم کم ءَ روچ جھل گپان اَت

من گوں وتئ ھمراہ ءَ نِشت ءُ روزرد ءِ وھد ءَ

ھمے" رونِند" (sunset) ءَ چارگ اَت ایں

کم کم ءَ روچ ما ساوڑ ءَ ایر کپان اَت

ھمے رنگ ءَ کہ من تئ گیراں ایر کپان ات آں

روچ کم کم ءَ تاں کہ انَدْر بوت!

من کمو دیم ءَ کِنزاں تیاب ءِ تھا پاد ایر کُت

چول من ءَ چو مِھروان ایں چُک ءَ

وار وار ءَ ھمباز کنان ات اَنت۔

ھمے ساھت ءَ من ءَ گوشیت،

“ یہ مئے گُٹ ءَ بستگیں ساد ءَ بہ سند“

من کمو اَرسیگ ایں چماں چاریت

من “سر” چنڑینت ءُ ھنا کُت

کہ من ءَ چوشیں اَوزارے گوں نیست۔

پدا من گوں بے وس ایں دل ءَ

پدا من گوں وتی ھمراہ ءَ

پاد اتک ءُ شوتاں۔۔۔۔۔۔