تئ مهر ءِ جنگلاں ما وتئ زندماں نہ چاراِت

تئ مهر ءِ جنگلاں ما وتئ زندماں نہ چاراِت

چوشیں واری ءُ تباھی چوشیں هچ‌‌ گُماں نہ چاراِت

تو کہ وھدے بوت ئے اندیم ، چو کہ بامسار ءِ استال

پہ تئ گِدارے ءَ ما کدی آزماں نہ چاراِت

منی ڈیھ ءِ دُرستں پُل ءُ تو گلاب مان داشت اں

پہ پُرانی نھاد ءِ جَنگ ءَ گم ءِ مئے جھاں نہ چاراِت

په تو راہ دات کلوہ یے گوں سَمین ءِ وشبواں من

منی کاگَدے گَمانی تو پہ پھر ءُ شاں نہ چاراِت

‌تئ جِتائی ءَ گوں ھؔمزیل ، کے زمانگ ءَ را یل دات

وت ءَ شات کُت همائی من گوں گَماں نہ چاراِت