میر گل خان نصیر
میر گل خان نصیر ءِ بارہ ءَ
میر گل خان نصیر ءِ شئر (11)
من ءَ گیرام نہ بنت دست بستگیں زال
من ءَ گیرام نہ بنت دست بستگیں زال ھما سرپاپش، شپاد ءُ واریں پَھوال،
چہ پیم ءَ سوھتگ اَنت بوریں جبین ءَ
چہ پیم ءَ سوھتگ اَنت بوریں جبین ءَ چہ پیم ھون گْورتگ اَنت مئے سرزمین ءَ
منی سنگت!ھبر پالیں نصیراں
منی سنگت!ھبر پالیں نصیراں اگر چہ کم توان ءُ وار ءُ پیراں
پادا اُو گہیں ورنا
پادا اُو گہیں ورنا نز اتکگ و تھامورنت
مئیارانی
پل و لٹانی آماچ اِنت وَطن ماتی، مئیارانی مں جیلءِ کوٹھواں سیاھین رَڑ اِنت ظلمءِ شکارانی
تں کدین
تں کدیں سنگتاں! اِے نِندگ و چارگ تں کدین تں کدیں چمانی بندگ، دِلءِ دارگ، تں کدین
پدا ماؤں
پدا ماؤں پدا جیل انت و زمزیر پدا مان آھتکگنت گوں توپک و تِیر
چپ نہ بان
تاں زِندگان اُو دشمنِ جان! چپ نہ بان داراں مں دپءَ، تَریں زباں، چپ نہ بان
کٹہت نہ بیت پدکزگءَ
بیا اُو منی میریں بلوچ! گردے کجا چو بزگءَ دردے منءَ گیرت مں دِلءَ، پر تئی سبکیں جزگءَ
جِتا اِنت
آزاتیں مردانی، بے شک جہان جِتا اِنت جَہلءَ زَمیں جِتا اِنت، برزا آسمان جِتا اِنت
لچہ: اے خُدا وندا بلوچان ءَ چُشیں مردم بدئے
اے خُدا وندا بلوچان ءَ چُشیں مردم بدئے پُر دماغ ءُ جانثار ءُ زندہ دل روشن خیال